Düşündüm ki

-I-

Birisi yuvamıza gelip konuk olur da

'Hoş geldin,' dememize neden 'hoş bulduk' demez?

Bakıp suratımıza öfke ile solur da

Buyur etsek sofraya bir lokma taam yemez

Düşündüm ki; gelişi art niyetle yüklüdür

Düşündüm ki; bu geliş melanetle yüklüdür

Girip hane içine, türlü kötülük yapar

Köşe bucak aranır kurgulanır ezmeye

Sempatiden yoksundur rutubetten nem kapar

Gayesi ne bilinmez maksat neyi sezmeye

Düşündüm ki; bu geliş kurnazlık ve hinliktir

Düşündüm ki; amacı aldatan kâhinliktir

Gafletle sarmalasa kalbimiz paslansa da

Saklamak mümkün değil akarsu kiri tutmaz

Süsleyip sözler ile geçmişe yaslansa da

Sezgisel gücümüz var ne etse de uyutmaz

Düşündüm ki; bu geliş iblisçe bir gayedir

Düşündüm ki; hayatı her zaman pespayedir.

-II-

Geçtiğimiz yollara dikenli tel gerenin

Güller döksek yoluna katılmaz aramıza

Sağır duymaz sesini hak âşık'ı, yarenin

Sözü derde devadır kan olur yaramıza

Düşündüm ki; bu geliş bizi candan sarmaktır

Düşündüm ki; maksadı güzelliğe varmaktır

Ocakta harlı köz ol yakma hiç ehli dili

Esen yelin içine ilk üflenen nüvesin

Dost evinde yanarken söndürme hiç fitili

Düşün evvel, ahiri; kimsin, kimlesin, nesin

Düşündüm ki; bu geliş olsa insana hizmet

Düşündüm ki; bu geliş elbette olur nimet

Elazığ, 04.10.2011