Düşüş

"Rüyalarımla siliyorum gözyaşlarını

hak edilmiş sonunu yanıma aldım liminey

beni bu kez sonelerle uğurla."

İçinde kasten haklar yakılmış

masal tozlarını taşıyan rüzgarların

düello ettiği bir vahada

insan kemiklerinden rüzgar çanları yapıyorlar;

korku, tehdit ve demo-krasi iç içe

ve anlatıcısıyla alay eden bu öykünün içinde

sütten kelimeleri kapışan aç bebekler

bir yandan gözlerini açamıyorlar-ken

bir yandan da birbirlerine iyi matemler diliyorlar

biz de üstümüze çök-en telafisi olmayan

bir yorgunluk hissiyle portremize yaslanıp

tanrının kalbini kazananların ödül töreninde

onları izliyoruz; iyi huylu iz'leyiciler olarak

bir numarayız...

...

(peki ya, beni vuranı gördünüz mü?)

I.

Masumlar vadisinde tragedya belirtileri;

Sen geçmişi haksız yağmurlarla dolu

bir bulutla giderdin seni en çok acıtacak adamlara

ben radyo istasyonlarındaki cızırtılı şarkılarda bulurdum parçalarını

sonra kendimle çarpardım bir uçurtmadan düşen çocukluğumu.

Kuzenlerim Dicle'nin kıyısında ölü bulunurdu

ben ağlardım liminey, sen anlamazdın neden küfrettiğimi.

Avucumda törenin, devletin ve kontra gerillanın

ömrüme bıraktığı katliam ve toplu mezar uğultularıyla

kalakalırdım, korkardım, sen ismimi hatırlamazdın

ben bundan bir milyon tane şarkı yapardım kendime.

Bu-zuk bir Türkçeyle ku-nuş-tuğum için alay ederdin şivemle

sonra kitapları senden daha çok sevdim, daha çok.

ve bir milyon tane öykü yaptım yenilgilerimden.

Şimdi bana açtığın yaranın üzerini

okuduğum kitapların sayfalarıyla kapatıyorum;

yaraya kültür testi uygulanıyor.

İç organlarım antibiyotik çöplüğünde birbirine siktir çekerken

kendimi kiralık bir 'düşüş ustası' gibi hissediyorum

ortak bir dilin geniş zaman kipinde üçüncü sefil şahıs olarak.

II.

Sisyphos'un yazgısındaki kaya imgesi;

Ceza, aşk, sürekli düşüş döngüsü

ve kapışılmış saatler konçertosu;

Evrensel sefaletlerimizin

dayanılmaz hafifliğinde

sevdiğimiz küfürler saati.

Milan Kundera'nın

iç içe geçmiş rüyalarındaki

dayanılmaz hafifliği

anlamaya çalışma saati.

Irene Nemirovsky süitinin

savaş anlatılarındaki

sanatsallığında kaybolma saati.

Ne olur intihar etmeme

izin ver diye yalvaran

yaşlı çocuğun ağlama saati.

Trafiğe takılmış bir sözün

kulakları sağır eden

bakışıyla uyanış saati

ve tahta bir adamın gözyaşından düşen aforizma;

'Gözlerinizin dibinden geçen unutulmuş bulutlar

kırılmış kalplerin sözcüleridir.'

...

Şimdi afyon çiğnenen

akşamların ufkunda

aşk işeyen sevgililerin

yeni oyuncağı; orgazm makinesi.

Ve ilk tepkime anım;

yoksul bir balıkçının ağlarına takılan

ölü bir geleceği kucağıma alıp

sokağa fırlıyorum aniden;

Beni vuranı gördünüz mü

beni vuranı gördünüz mü

Allah aşkına söyleyin

diye yalvarıyorum.

Çamurdan yüzü okunmayan bir kadın

kulağıma sisten bir şarkı fısıldayıp gitmiş, tek bildikleri bu.

ve Musa asasıyla cehennemi işaret ediyor

ayağı kırıldığı için büyümeyi unutmuş

sosyalist bir çocukluğun gözlerinden...

çocuğun gözleri ikiye ayrılmış den-iz manzaralı

ama sonuna bir not düş-ülmüş; yanlış anlaşılmalardan kaçınınız.

III.

Tam tanrıya izimi kaybettirmiştim sen çıktın üstüme

ve gözlerinin içindeki koşu pistinde koşarken düşüp kalbimi kırdım

yürekten yüreğe sözcük nakli yapılırken Türk Dil Kurumundan bir uzman kontrolünde

çılgın gibi, öpülmek istediğini bağırıyorsun

öpülme manyağısın bir nevi

ilgilenmediğimi düşünüyorsun

telefon çalıyor; bir kadına canım diye hitap ediyorum o an farkında olmadan

sen duyunca sinirlenip extacy alıyorsun; saçların kanıyor

ve düşlerimin arasında şiir çiğniyorum sıkıntıdan

ve damarlarım serumla yakın ilişkiye giriyor ilk defa.

(beni merak etme,

annenlerin evine dön

doğurduğun sonuçları

sana postayla göndericem.)

IV.

Sıfır aşk, devrim ve ölüm;

-kameramanlar çekiyor mu hala

-evet.

-öyleyse burayı iyi dinle;

İçinde kasten halk'lar yakılmış

öykü tozlarını taşıyan rüzgarların

sıfır hatayla dans ettiği masumlar vadisinde

metalik uğultudan korku senfonisi yapıyorlar.

İfadesizlik uzmanı devlet adamlarının

diren-işçilere antik-acılar bıraktığı uykularda;

korku, üniforma ve faşizm iç içe.

Ve tanrının kalbinden kovulanların idam töreninde

hiç kullanmadıkları için, tertemiz kalan vicdanlarına yaslanıp

sonra da sırt üstü secdeye duruyorlar.

onlar durma sanatının en iyileri.

ve o soruyu soracaksın hep kendine kiralık bir ölü olarak

'beni vuranı

gör - düm mü?'

02 Nisan 2010