D/üşüyor Cennetim

ışık

cennetten düşmüş bir çocuk

çimenlerin arasına gizlenmiş mutluluk

güneş bölmüş en karanlık sohbetlerini gecenin

bir damla suya yansımış hüznü öldüren ışık ...

çocuk

bir kaç sancılı adım

yalpalıyor varlığım

adını umut koyuyorum toprağın

her filizde yeniden doğuyor baharlarım

kuş

tutunmak için bir dal arayan kuş

ruhu sallantıda , sesinde hıçkırık

gagasında umudu taşıyan konuk

ağaca kiracı olmuş , bir kuş için hayat ! zorluk

gül

bardaktan taşan gülün kokusu

unuttuğum cennetlerin başkaydı dokusu

ağaçlara vururdu , çocukların uğultusu

cennette sobelenmek , mutlu yarınlarıma eş

gök

ağacın dallarından sarkan kuş!

güllerim solmadan , yeni haberlere uç !

çocukluğumun yüzüne vuran pembe ışık !

kuş ötüşlerini alıp , güneşle yeniden konuş !

benim göğümde güneş hiç batmadı

cennetten kalma çocukluğum , düştüğü çimenleri unutmadı...