Duy Şimdi.....

Geceydi ve soğuktu hava

yerler ıslaktı, saçların ıslak

ben, sırılsıklam.

dolular boşalırdı kirpiklerimden

içlerime çığ düşerdi.

sen, giderdin hiç ardına bakmadan

ben, biterdim her adımında.

bir daha diyordum Allahım bir daha,

dönse bana, görsem gözlerini son defasında

dudağımı kanatırken ısırıklarım

tırnaklarım kırılırken saç diplerinde

ip lere çekilirken sevdam

düşerken kalem.

giderken kellem ardında,

biterken aşkım, görseydin ya.

öpseydim ya gözlerini son defa,

ölseydim ya bebeğinden bir tanam,

gömülseydim sana.

gömülseydim...

Karaydı an, sönmüştü ışıklar

sokaklar boştu artık.

yoktun köşe başlarında, dönmüştün

bölmüştün beni, ölmüştüm...

gömülmüştüm kör sokağın içine

taşı yoktu mezarımın, yazıtı yoktu

kanıtı yoktu kurşunun.

vuruluşumu gören de yoktu hani

yoktun artık aşkım, sen de yoktun.

baykuştu sala mı veren sadece

bülbüldü ağıdı yakan,

sen kokan güldü elimde kalan

soluğuma karışan adın.

bir de, resmindi son kez çizdiğim

saçlarındı süzüm süzüm sürüdüğüm

kan kızılı yürüdüğüm sokakta

özümdü döktüğüm yol ortasında

bitişimdi gülüm, bitişimdi

gidişindi ölümüm

duy şimdi gülüm

duuy...

duy..

duy ve gül...!