Duygu Sağanağı 1

Geceydi

Gökyüzündeki parlak yıldızlar

Yeni günün güneşli geçeceğini

Müjdeler gibiydi

Ama ne farkederdi ki

Bütün gün evde oturan biri için

Yağmuru dinlemek

Belki de daha zevkliydi

Sessizdi

Evde herkes uyumuştu

Ama o

Açık penceresi önünde

Herzamanki gibi

Nöbetteydi

Yazıyordu

Talihsizliğini

Ezikliğini

Evdeki ikinci sınıf yerini

Rencide olmuş kişiliğini

Gizli gizli

Ancak telefonla görüşebildiği sevdiğini

Kısacası

Garip Kız'ın hikayesini yazıyordu

Yazıyordu

İçindekileri sadece

Kağıda dökebiliyordu

Ağlıyordu

Derinden derinden

Hıçkıra hıçkıra

İsyan edercesine yazgısına

Duyurmamaya çalışarak

Yan odadaki annesine babasına

Bütün vücudu sarsıla sarsıla

Ağlıyor ağlıyordu

Yanıyordu

Yüreğinin ortasında bir yer

İçin için sızlıyordu

Ümitsiz bir aşk yüzünden

Gizli gizli

Alevsiz

Hem yanıyor hem kanıyordu

Bekliyordu

Birgün bir emri-vakiyle

Kollarına gönderileceği

Hiç tanımadığı

O damat adayını düşünüyordu

Düşünüyor ve korkuyordu

Duyuyordu

Gittikçe yaklaşan ölümün

Ayak seslerini tanıyordu

Belki de bu yüzden

Şiirlerinde hep

Mezardan bahsediyordu

Geceydi

Yıldızlar

Güneşli bir günü müjdeliyordu

Ve

Garip bir kızın kaleminden

Bir duygu sağanağı boşalıyordu