Duygu / Salım

Bükülsün bu dizlerim, kader ağı örerken

Kaybolan umutların buğulu caddesiyle.

Hüznüm alıp benliği yerden yere sererken,

Telafuzsuz ömrümün yazılı maddesiyle,

Ağlamasam mesala demesem duygusalım

Benden biraz öteye gitmese duygu salım.

Vurup bütün efkarı şu harabe evlere

Enkazları yükleyip dengelesem kârımı.

Bağrımda filizlenen sönmeyen alevlere,

Tutarak gün görmemiş buz gibi inkarımı,

Dağlamasam mesela demesem duygusalım.

Benden biraz öteye gitmese duygu salım.

Gerçeklerle yalanlar kalbimde vuruşurken

Çoğul sitemim olsa can alacak meleğe.

Üstüne el değmeyen sayfalar kırışırken,

Bir kaç mavi çabutu alıp eğik direğe,

Bağlamasam mesela demesem duygusalım.

Benden biraz öteye gitmese duygu salım.

En karanlık yerinden toprağa gömüversem

Çalarak gökyüzünden kapkara bulutları.

Zihnimde tutuklanmış düşleri göğe sersem,

Bembeyaz bir yalandan çekerek umutları,

Sağlamasam mesela demesem duygusalım.

Benden biraz öteye gitmese duygu salım.

Son nefesi almadan defalarca düşünsem

Ağlarken gülmek gibi susup bağırmak gibi.

Sonra yatıp bir dize özden içeri sinsem,

Vurulsam sessizliğe hırçın bir ırmak gibi,

Çağlamasam mesela demesem duygusalım.

Benden biraz öteye gitmese duygu salım.

ŞİİRLERİN ŞAİRİ...

2008/ OCAK