Düzelmez Kardeşim

Bazen bakıyorum,hep ileriye,

Gelecek karanlık,göremiyorum.

Ne oldu böyle,biz insanlara,

Bir gün düzelecek,diyemiyorum.

İnsanlara değişik,haller olmuş,

Kalplerinin içi,nefretle dolmuş,

Merhamet duygusu,yok olmuş,

Bir gün düzelecek,diyemiyorum.

Düşene bir tekme,oda vuruyor,

Düşkünün halini,bence sormuyor,

Söz verip sözünde,bir gün durmuyor,

Bir gün düzelecek,diyemiyorum.

Bir parça toprak için,cana kıyıyor,

Gözü dönmüş bir kere, hiç acımıyor,

Kardeş,akraba,komşu,tanımıyor,

Bir gün düzelecek,diyemiyorum.

Oynamış dünya’nın,sanki çivisi,

Kalmamış kalbinde,insan sevgisi,

Para,mal,mülk,onun dünya görüşü,

Bir gün düzelecek,diyemiyorum.

Evlat atayı tanımaz,hal,hatır sormaz,

Unutur bir köşe de,arayıp sormaz,

Kardeşi düşkünse,elinden tutmaz,

Bir gün düzelecek,diyemiyorum.