Ebedi Aşkımsın Sen Yalnızlık

göklere çıkmış aşkım kanatları kırık,

hava birdenbire puslu, alacakaranlık.

gözleri gözlerime değdiğinde ikimizde yandık

benim ebedi aşkımsın sen yalnızlık.

pas tutmuş yüreğime yok ki merhem

avuçlarım terler sen aklımdayken

kalp atışları durur sanki sen giderken

denizler, dalgalarını vurur yüreğinin sahilinden.

hasretim artık ulaşılmaz yerlerde.

yerin en dibinde veya kasvetli göklerde

sen nerdeysen hasretim seni takipte.

gözlerim yolları aşındırdı gelişini gözlemekte sadece

silmek kolay mı sanki bir kalemde

bulmak bu kadar zor iken bu alemde

gidişin ayrı dert zaten şu gönlümde

gidip de dönmeyişin meçhulden

bitiriyor usulca seni sol göğsümde.