Ebediyet

Derin bir uykudaydım uyandım!

Gül yüzün sabahım oldu.

Demledim aşkımı,katık ettim ekmeğimi geçen zaman.

Güneşim oldu gülüşün

İçimi ısıtıı

Hayalin tek dostum oldu yalan dünyada

Erişilmezlik,çaresizlik yok lügatımda

Hele pes etmek hiç yok

Ama konu sensen!

Etrafım bir kafes,bense içindeki bülbül

Biçare söylerim sen benimsin diye

Söylerim,ben de bilirim söylediğimin imkansızlığını

Ama hayalde olsa birara özgür kalırım

Sonra dönerim kafesime

Ümitsizce beklerim ebediyetimi...