Edirne'de Bir Kış Gecesi

Uzaklaşıyorum buralardan

Polisevi 'nin bacasından çıkan duman gibi,

Geride bırakarak onca yılı.

Çığlıklarıyla sığırcıklar doldururken

Kış göklerini.

Sallıyor, küçük odalarından

Dışarı bakan küçük kızlar

Bulutlara uzanan o küçücük ellerini.

Uzakta bir ışık gibi

Parıldıyor yalnız

Ve yorgun bir köpekçiğin

Gözleri,

Sessizce çağırırken beni

Kristal aynalardan yansıyan

Bir meleğin gözleri.

Çiçekler yok artık bahçelerde.

Ağaçların üstünde de

Duruyor

Kışın sisli örtüsü.

Suskun ve ıssız Polisbahçesi.

Yankılanıyor kulaklarımda

Yollar boyu,

Geride bıraktıklarımızın sesleri.

Edirne ıssız. Edirne sessiz.

Yankılanıyor kulaklarımda,

Tüm yitirdiklerimizin sesleri.