Efkâr Desem

En kızılından tütüyor şafak,

ateşi sıyırıp sis bucağına düşüyor karanlığım,

gölgem kısalıyor,

yalnızlığım/efkârım büyüyor

efkâr desem

susup kalıyorum. oysa,

bir düğüm gibi ümüğümü sıkıyor her an.