Efkâr Masası

Halimden anlamıyor, ne gözlerim, ne yaşım;

Selamı kesti çoktan, ahbabım, arkadaşım...

Aynalar da sonunda bakmaz oldu yüzüme;

Bunca yıllık dostumdu, inanmıyor sözüme...

Bana beni anlatma, geçti artık o fasıl;

Suretinden habersiz, keyif sürer her asıl...

Firar eden aklımı bulmaya yemin ettim;

Resimlerde gördüğün neş'emi de kaybettim...

Demir aldı kederler, yanağımdan akarak;

Gidenler el salladı, kalanlara bakarak..

Boyun eğdim duyunca hayırsız kararını;

Gözlerinden okudum, aşkımın inkârını...

Yarı ayık kadehler dert dinlerken masada;

Adın vardı vefâsız, çektiğim her tasada...

Bitmeyen hecelerdi, hep sen diye başlanan;

Suçlarını affedip günahımdı taşlanan...

Dinle çalan şarkıyı, dinle de adın batsın;

Nakarat mısraları, taş kalbini kanatsın...

İşte efkâr masası, yine keder, yine gam;

Unutmak istiyorum sensizliği bu akşam!..

01/02/2013

Saat: 00:41