Efkarım

Her adımım kör zindan voltasız aydınlığım

Bir fokurdama sesi verirken çaydanlığım

Parmak aralarımdan akarken sarı zifir

Ciğerime ciğerime indi şu nursuz kâfir

Bulsa bir aralıktan oda kaçıp gidecek

Ya üstüme sinecek yada vedâ edecek

Küllerin arasında uyuklarken efkârım

Nöbet tutan gözlerim medârı iftihârım

Uğultumdan hâbersiz uzaktayken müzekkir

Tavandaki simâya yüklendi bütün zikir

Korkuyorum yakında oda insâf güdecek

Yada bıkıp hâlinden tepeme dökülecek

Bölünmüyor eşliği çayımla dumanımın

Sanki şartı olmuşlar şiirsel imânımın

Bu üçlüyü edemem ne zelil nede hâkir

Nasıl olsa hasretle barınıyor bu fâkir

Dayanıyor tüm gücüm ha bitti ha bitecek

Belki birgün varlığım o burnunda tütecek

Murat Çakıroğlu