Eflatun Ağaçlar

haylaz sancının ıslık büyüten aynasına takıldı türküm

ıhlamur içiren gecenin dolunayında esen rüzgar

uzak masalların yakut yazılı duvarları

çöktü dizlerime..

şehrin aşk kokan kavgasıyla

düş yağmurlarını seyrediyorum

eflatun takvimlerin mühürlü suskunluğunda dudaklarımın kelebeği

çığlık sevincin ölüm uçuran saksılarında kapılar..

özgürlüğüm bir sevda kadar

nar uğultusunda esmer sözcüklerin çocukları..

ırmağın geceden sesine ay doluyor

buz sevişmelerin dağ gülleri

kal ruhumun fırtına sesine

yüzüme yorulan zaman

üşüyen bir yıldız ayaklarım

mavinin doğurduğu kuşlar göç ediyor

yalnızlığın nakışında nazlı şiirler

ince bir siyahta tuttu gemileri

sarardı benzimin eflatun ağaçları

dem lâl’ın sırmalı yosunları bulaştı tenime

uyandı uykusundan dal serinliği

aşk kokan yarayla

.....