Eflatunun Sancısı

sevgi şaka değil

bir gerçek,

kalpten kopan

umutlara koşan

ölüp ölüp dirilen

bir günü ona bölüp

tekrar tekrar doğan

hayatı oynayan

tek kişilik haneler de

kara kara siyah siyah

gündüzüm gece olmuş misali

ayda ararken sessizliği

yıldızların bakışı bir hoş

sensizlik fingirdeşirken

yalnızlıkla

hasret özleme bulanmış

kaş göz arası kayıp zaman

bitmiyor tükenmiyor yokluk

varlık hecelere malum

dört köşelik sabrın kaygısı

güleceği yok gibi yüzüme

maske takmış kaderin

belki ahı

bana rast gelmedi

sanki eflatunun sancısı..

can damar da,

ruhun sol tarafı

yatmak kalkmakla

bulamıyor teselli

geçeceği de yok gibi

yok gibi yok gibi

belki bunun adı

sevgi,

kalbin gönüle attığı

çalımın

en güzel şekli...

(Berlin,14.05.2015)