Efyâr'ım

Efyâri o suskunluk boğdu bir şafak vakti hayallerimi

Ve bir Eylül'dü sen damar damar akarken benliğime...

Solan yeşiller gölgelik misali eğmedi hiç dallarını

Ey gül ! bu zul, Eylül vakti mi yapılır ?

Sana sezdirmedim kan çanağı gönlümün

Gömülü göçük direnişlerini...

Hep yenildim yeni yenildim ve yine Eylül'dü...

Eylül bana kastın ne?

Ey gül ! bana rengin ne?

Ey zul ! etme ...

Gitme alıp başını diyar diyar

Bana esmer kelamlar işlemez...

Çekme mili diline...

Akıt akıtacağın kadar

Şükür alacak kabımız var...

Ve bir Eylül'dü...yine gün küstü.

Efyâr dedim efkara gark olurken...

Aynalar söylemez

Eylül gelmez oldu

Ve bir Eylül çocukları vardı;

geçmişten bugüne uzanamayan...