Ekildikçe İnsanlar Toprağa

‘ölüdür şimdi bazı şeyler,

kentleri gibi ölü'

küçüktüm,

ay dedeyi gösterdiler bana,

sonra güneşi.

anlattılar, hep anlattılar.

gökyüzüne inat

denizleri öğrendim ben.

her yerde güzeldi mavi.

büyüdüğümde,

toprağın derinliğini öğrendim

kök saldıkça

ve ekildikçe insanlar toprağa,

insanlığın adımlarını öğrendim,

yoksulluğun filizlendiğini.

ve

ekildikçe toprağa....

sesim düşer, nedeni belli zaten

ağaç kakan cevapları geldikçe

cır cır böcekleri gibi olur yüreğim.

çok özledim haziran,

çok özledim seni mavi.

boğulurum ara sıra içimde,

baktıkça da

ölü kentin çocukları karşılar.

okyanus ötesi gibi yüreğim.

Bursa - Nisan, 2017