Ekim Ayı Güldürsün
Eylül ayı dökülen yapraklarla beraber soldurdu yüzümüzü
Yapraklar gibi savrulduk bir o yana, bir bu yana
Güneş yaktı yandırdı bizi
Hava mı yakıcı bir sıcak
Yoksa âşk ateşi mi?
Farkı yok birbirinden
İkisi karıştı birbirine yaktı bizi
Zaman oldu yandık
Zaman oldu boğulduk
Özlemlere yem olduk, solan yüzlerle,,.
Eylül ayı
İstanbul depremiyle korkuttu kalpleri
Bir an içinde eşden, dosttan haber alamadık
Telefonlar çalışmadı, sabıra güç yetmedi
Televizyonda gördüğümüz görütülerle korktuk
Dualarla ibadete sarıldık...
Geldi ekim ayı güldürsün bizleri
Ağlayan gözler ağlamasın gülsün
Özlem, hasret sona ersin
Gönüller neşe bulsun
Gülmeyen gözler hep gülsün
Esen rüzgar sevgilerle essin
Ferahlandırsın gönülleri
Sevgi, merhamet sarsın kararmış kalpleri
Hava güzelliklerle dolsun
Kaybolsun acılar, kederler
Mutlulukla, sevgiyle sarılsın gönüller...