Ekim Kapıyı Çalınca

Ekim kapıyı çalınca,

Ocağa bir odun daha atardı,

Yorgun ve sessiz kapıları bekleyen,

O gri gözlü,

Gölgelerden dokunmuş bir kaftana

Bürünmüş

Yaşlı amca.

Ekim sessiz gözyaşlarıdır

Zamanın,

Derdi o hep bana,

O dumanı tüten ocağın

Başında.

Belirince sarı pelerinli

Bir atlı sokağın

Köşe başında,

Boy atardı ulu bir ağaç

Hep masmavi kalan

Rüyalarımda.

Ulu bir ağaç boy atardı

Rüyalarımda,

Yere düşen gölgeler içinde

Beni beklerken hep o

Gri gözlü

Amca.