Eko/sistem

ahlak bezesi taşıyan her suskunluk

iltihaplı bir aşk yarattı

nefes kılcallarını yıprattı

payı istanbullaşan bir kesrin

paydasıyken umut..

büyük gürültüler fısıldıyordu çoğunluk

küçük fısıltıları yutkundu aşk

çocukluğumda neşterini unutup..

boşluğu tartar gibi dokundun

yüzüme..

yüzüne döküldüm boşluğu yırtar gibi..

dudaklarındaki tuzun yarattığı serabın

neresi tahterevallisiydi ayrılığın

neresi b/izden bir şehirdi

sanki çocukluğumu bıçakladığın..

seyyah bir çilingirdi aşk

araladı kapıyı

bakışınla bakışım arasında sıkışıp kalan harp

cepheye cümle taşıyan sarp yalanlarda

iltihaplı harflerle başladı özlemlerimiz..

herkes inanmıştı herkesin olduğuna bu kavganın

çünkü izlemiştik kovuluşunu ademle havvanın

ama

inançlarımızı birleştirmek yetmedi

üstünü örtmeye inanmadıklarımızın.

ahlak bezesi taşıyan her suskunluk

hayat bezi yorgun bir tutku bıraktı

oysa nefeslerimiz nefsi müdafaaydı ölüme karşı.

adlarımız vardı

biri bizi onlarla çağıracaktı.