Eksik Çocuklar

.

yalnızlığın saati

daha vurmamışken üçe

kesilmiş sokak sesleri

şehrin uyuduğunu sanıyorlar

eksik çocuklar

oysa

gözlerinin önünde upuzun

derin bir çizgide yürüyorlar

gerçeğin saçlarını

hiç örmediğin için

tutuyorsun elinden bütün riyaların

zaman da bileniyor bıçak gibi

ah yaşamak

yorulur mu güzele

kırılmış bir salıncak

babasından imzalı karne

kirpiğine oyalanmış

esrik bir türkü

çok sonra

sandıklarda unutulacak

yüzlerce yıl

yüzlerce düş

renkahenk kalemin

kaçını bir anda soldurdular, tek

kuşlara emanet mavi

ve isimsiz uçurtmalar

bu yüzden sevinçli

ve sıcak bir el oluşu bütün oyunların

dokunması takvimsiz duvarların

bu yüzden

kırılmış taze dalların kokusu burnunda

en zarif çiçeklerin adıyla seslenen

ay kuytusu bu

annesiz duaların

dizinin dibinde unutulmuş

eksik çocuklar

.