Elaydı Gözlerin

Gövdem de yürek diye bir avuç kül taşıyorum

Kimbilir hangi rüzgarın bağrına konuk dumanı

Zoru sınadığım yeter!

Küflü zehir soluyorum kaç gündür

Acının hükmü yeter!

Susmuş gece, körlüğüne dilsizliği katık etmiş

Sabır diyorum kendime gönlüm sabır diliyor

Ama yürek neler görmüş neler neler biliyor

Her sabrın sonunu selamet süslemiyor...

Batık bir gemi gibiyim yokluğunun denizinde

Tuzlu sularında yüzüyor yaralarım

Sızı ömrüme yar olmuş acılar kadim dostum

Tez zamanda görünmüyor adamlığa niyetim

Aşkın kara kaplısından silinmiş hüviyetim...

Ay küçülür deli goncam gözlerin büyüdükçe

Ve bu kentin minesi yokluğunla kirlenir

Bu divane halimin sebebine gelince

(Sustum ya, herkes sorar şimdi anlatsam dinleyen olmaz)

Elaydı gözlerin bela olmadan önce...