Elbet Bir Gün Solar Yapraklarım

Ne hüzün biriktiririm

Ne de bu yaz hatıralarında seni yaşatırım

Ben bir tek bu kasvetli akşamlarda

Yokluğuna alışırım

Savaşım biter baharım başlar

Nedir sanki sonbahar

Bir iner bir çıkar akşamlarım

Elbet bir gün solar yapraklarım

Gün görmezse odamın her köşesi

Her zerremden yeni bir gün doğururum

Çılgın ve çıplak...

Bir tek bahar ve özlemlerim

Batırır günümü

Ve her ana yeniden doğurur güneşimi

Yüzümden düşen gölgeme

Bin bahar perişan

Sırdaş olmuş mayhoş adımlarım

Hızlandıkça yakalanır

Her umudun artığında

Yeni bir Özkan yaratılır