Elde Var Hüsran

Yitik uykulardan

yapma bebekler devşirip

düş azığı törpüsünden

un ufak ettiğim hayallerimi

sindirmişti çoktan serçeler

Çekim gücüne yenik düşmüşken dünyanın

ve hiç olmadığı kadar zayıf hissederken kendini

kımıldadı bir tırtıl

yavaşça uzattı kırk ayağını yorganın altına

kıvrıldı...

hazan düşleri son yapraklarını arıyordu

bir ilk bahar senfonisiz giriş yapıyordu

öfkesiz bastırılan her sesleniş

sevgi olup damarlardan akıyordu

soluksuz...

Serçeleri çağırdım sonra

düş ülkesinin surlarına uçurdum umutvari

silüetleri toplattım yollardan, aşka giden

sana takılan her hülyamı yastık altı yapıp

Hayaline susadığımda içtim

Bitkinliğim bundandır sanırsam

ufuklardan dönüşü kırmızılıydı serçelerin

belli ki gök gamlanmıştı çoktan feryadıma

kırıntı dahi kalmamıştı bir gıdımlık

avuçlarıma bıraktılar gagalarını

solgun

ve ılık...

nedense ılıktı hala soğutmaya kıyamamıştım galiba....