Elem

kanadım acı üzre kanadında melek kuşu

içtim yangın bağrından bir yudum su

değme nâr dilime dem bu demdir

Züleyha'nın yoluna söndüğüm ışık

Mecnûn'un başında kalan can kuşu

hânende gönlüme dermân eyleyip

hallimi fetvâ veren toydur şiir.