Elif Düş / tüm Aşk Ağladım
---1-----
kalemi aldığımda
besmele çektim adına
adınla başladım yazmaya
ya rabbim yarabbialemin
sustuğum dilim
bugün son günüm
yazdırabilir miyim nefsine köleyim
aciz kulana dair
iki kelam edeyim
Bir mim kadar yol alamadım
Şeddesinde kayboldum
ben esre oldum üstümü bulamadım
Elif kadar gidemedim
bir sonda buldum
şimdi aç ellerini
gözlerine bak
son kez
adına aşk
aşk
hadi aşkına
besmele çek
Sen ki geceler katranı
sen ki gökyüzünde ay
bak bu gece dallarından düşen
bir el var
topla meyvelerini göğsünde
düştüm elif düşlerine
ben kaybettim
yolumu ilk sende
bak gözüme
bak işte
düştüm katran karası gecelerine
ay terketti şehri
kaldı bir sessizlik
bozmayın sesimi
çığlık çığlığa
bak bu gelen
kim
üfle
israfil
üfle
kıyamet kopsun bu şehirde
bir elif düştüm
bin elif diriltelim
aşk elinden tut
cebraille
azrail öldür beni
elifimde
aşk şehidi yaz
şeddesi
sende
ben zilan
olayın
sen delal
oy gözümün nuru
bu gün aşkta
ölüm var
düştüm
elif düşüne
yazma beni kıramen katibi kaderime
düştüğüm kader değil
kendimdi kendimde
----2----
yıktım kendimi devirdim
bugün güllerimden dikenlerim
kanlarımdan şehir yarattım
dolunay var bu gece
şehir apansız ıssız
sokaklarımda adımlar
sessizliği bozan bir ses
biliyorum tanıdık
duyduğumda irkildim bozuntuya verme sen
bu son şarkı
bizim şarkımız
gecenin kaçı bilmem
saatler vurmuş
karanlık zifiri
yağmur mu var şehirde
yüreğimdeki gibi
her gün sağanak
son bahara
erken başladık
bizim yüreğimiz hep kış
gülümsemelerimizi cami avlusuna evlatlık adadık
bohçamız da bir tutam aşk
bir tutam söz
gitsem nereye kadar
yol verir mi acaba gözler
yada durdurur mu beni
bir söz
tutsam kendimi
atsam sokaklara
düşsem apansız
caddelere
hiç kimse olmasa
tek ben
bağırsam çağırsam
sonra susup eğilsem dizlerime
desem ki
sustuğum sen
gel bu gece koynumda uyu
yüreğimde kal
bu gece
beni benden al
sonra kapatsam gözlerimi
açsam rüya bitse
herşey gitse eski yerine
bir film gibi
başlasa
ve bir roman gibi son bulsa
sayfalar sarımtrak
biraz tozlu
geçmişimizde ufak tefek
acılar var
boğazıma acı kaçtı
bu gece şehrimde
kan kırmızı
çiçekler açtı
bak prensesim yedi cüceler kurtaramadı
işte masal...
son akşamda
sonunu buldu...
aşk ağla
aşk söyle
aşk bağır
bundan sonra sana aşk tarihten sonra var