Ellerimin Ellerine Tesadüfü

akdeniz zil zurna şakaklarımda

erguvan ağacı güler yüzlü

duraklarda ağlıyorum

bakışların mayıs yağmuruna bırakınca uçurumlarımı

gidişin başkalaşınca tüm anlam arayışlarıma

yangınlar bile hile hurda

yalan dolan

ben yalan nedir bilmem

gerçeğimi buldum sendeki inatçı gerçekte

sulu sepken boşluklarda

ellerimin ellerine tesadüfü

kızgın şişler basarken darmadağın kanıma

kirli kış bataklarına gömülüyor ruhum

hiçbir kurtuluşum yok biliyorum

sonlarım korkak

ölüm açmıyor kitabımın kapağını

sözcük dağarcığım zayıf

saç tellerini sayıyorum konuşmak yerine...

seni düşünürken ayrı ayrı yollarda çocuklaşıyorum

bütün çıkmazlar tatsın diyorum yokluğunla avunmayı

söğüt saçlım...serin ölümler gölgeleyemez

bölüşmek acelemizi...

ağlamak için olsun çıkmıyor sesim

soylu ayrılığımıza ayakta susuyorum

güzelliğinin sadeliğini

ayakta karşılarken sonsuz ötesi

akşam geceye fit

gece sabaha

zaman sonsuzluğa

ve kuşlar maviyi unutur

sensizlik başımdayken

alçakgönüllü ölemem...

ömrümün turna katarı

gidersen

yalnızlığım darılır göçebe hallerine

türküler düşmez peşine tek neşemin

kalmak öksüzleşir

kalmaya kıyamam

kalamam hiçbir yerde...