Ellerin

ellerimi kadeh yapıp yumdum gözlerimi

kapattım yüzümü oyunlar oynarcasına...

üflerken ruhumu avucundaki terine

görünmezliğin uzandı yine zamana...

sensizliğe dimdik durabilen bir karanfil

kıskandı avuçlarını, eğdi boynunu

sessiz kaldım dışımdan, kırılma diye

içimde sana satırlar yakarken...