Ellerinin Halleri

Kaç hali vardır ellerinin?

Ve ben ellerinde

Hangi halimdeyim?

Ellerin,

İpe yeni asılmış gül kokulu

Çamaşırlar gibi,

Dalgalanıyor

Vakitsiz bir ayrılığın öncesinde

Yeniden diyor

Yeniden görüşmek üzere.

Sen diyor,

Yine de sakla beni ellerinde

Bir mağara karanlığında

İlerliyorken içimin dehlizlerinde

Parmak uçların,

Duvarlarıma değince

Aydınlanıyor tek tek acılarım.

Parmak uçların,

Birer meşale...

Söyle ellerine,

El gibi durmasınlar öyle.

Tenimde gezinirken

Ruhuma düşen gölgesi

Eşsiz bir dantel inceliğinde.

Ellerin,

İşlemeli bir rahle

Ne okusam üzerinde

Kutsal bir kitap derinliğinde...

Ve şimdi,

Kapanıp ellerine ağlasam

Sulasam kurak kaderini

Yeşerir mi umutların yeniden

Avuç içlerinde...

Dağları vadileriyle

Ölçeksiz bir harita

Ve ben

ufalanıyorum

çıkmaz sokaklarında...

Kaç oktavlık sesi vardır,

Ellerinden savrulan bir tokatın?

Koca bir sus olur hayat

Zaman dikkat kesilir

Dudaklarına kapanırken şahadet parmağın.

Ellerin,

Bir günah işlerken bile

Nasıl da kırılgan,

Nasıl da narin.

Ellerinin coğrafyasında

Tarihler kapışıyor kıran kırana

Ben ise kendimi gömüyorum

Kazanılmış topraklarının

Nasır aralarına

Titreyen bir yaprak gibi

Zamanın hışırtısı bu

dökülen parmaklarına

Bazen,

Çalışkan bir işçi oluyor

Tutuyor,savuruyor,

Onarıyor kırık bir aşkı.

Sonra,

Acımadan eziyor onardığını.

Ellerin,

Hem sağanak sağanak bir yağmur,

Hem bir saçakaltı..

Kaç ben doğurabilir

İçimdeki senden kısır bir hayata.

Ellerin sıyırıyor ruhumdan tenimi,

Korkarım ki,

Usulca kapayacak ömür kapılarımı

Ansızın,

Bir gece yarısında.