Elveda

bu gece gökyüzünün güneşe ihanetini gördüm

usul usul çekildi güneş karanlıklar gelince

bişeyler demek ister gibiydi ama söyleyemedi

haykıramadı gökyüzüne yaptığı ihaneti

gözleri duman duman olmuştu ağlamaklıydı

elveda der gibiydi ama diyemedi

biliyordu gökyüzünden kopamayacağını

gökyüzünün onsuz olamayacağını

güneş sonkez daha baktı gökyüzüne

hiç değilse bu gece kalayım dercesine

belliki gökyüzü kararlıydı

siyah çarşafı örtmüştü bile üzerine

alışılmış bir tavırla ayrılıyordu gökyüzü

aslında hiç görememişti güneşteki sevgiyi

oysaki güneş sönerken bile bir başka yanardı hergece....