Elveda

Yok gibi,yaşamak neymiş anladım yokluğunda...

Ben esirdim sen gözlerine hapsettin gittin.

Bir hiç uğruna...

Canım yanmadı...Canım sendin...Ve cansızdı bedenim...

Ruhuma korlar döküldü...Binlerce damla gözyaşım vardı

Söndüremedim...

Umutlar vardı,umutlarım vardı..Ve tüm umutlarım sendin...

Sen giderken umutsuzluk vardı neden?dedğimde...

Dinlemedin...

Hadi unut..Dünü unut..Bugünü unut..Yarını da

Zaten olmayacağım...

Vadi sustur...

Varsa vicdanını yoksa haykırışlarımı

Nasıl olsa duymayacağım...

Ve an gelecek ansızın ben bir otobüs kotuğunda

Mahmur bir pencerede müptelası olduğum gözlerini arayacağım

Ne suretini görebileceğim ne de silüetini...

Sadece "ELVEDA"nı duyacağım....