Elveda Gözlerin

öfkesiz bakışların veda treninde yolcudur şimdi

yıldızların kayışında gözlerin koyudur şimdi

mum ışığıyla gün batımında

efsanevi notlar yazılır güneşin yapraklarına

kalem ağlıyordu not defterinde volta atarken

efsun gözler elveda bakışlarına süzülüyordu

duru bir şafağın ara sokaklarında

bir pankart açmış gözlerinin mavilikleri

heceler elveda kusuyor

alfabe tellerine hüzün dolanmış

yine ziyaretçi efkarlar konuk

gam kafilelerinde yolcudur yüreğim

bakışındaki elveda

yüreğimi öldürecek namlunun ucundaki mermi

ya öldür kalbimi

ya da bir kibrit çak yüreğimin sayfalarına