Elveda ve Sen

Ey yar

yırtılırken gitmelerim de mavilikler

göğsünün dipsiz limanında bir buğulu bakış bıraktım

sorma

yağmurları örterken kirpiklerimde.

karanlıklar yükledim gözlerime gecelerden

sabahlar senin olsun

hoşça kal

bir dilsiz elveda ve sen....

ardımda hançer yarasıdır sızlayan

öyle işte

yokluğunu söyleten sessizlik gibidir her şey

çağırsam lal düşer dudaklarımda

çığlıklar savrulur dilimde

adın ahıma karışır

kırılır aynası avuntuların

gitmek..

kaybetmektir zamanı ömür payından

yırtık bir resmin solgun ve yorgun renkleri

misali umarsız

bütün yarınlara dargın

sen bilmezsin.

kırdığım kalemlerim de ölür şiirlerim

yokluğuna gömdüğüm kaç şikayet

vurulur çarmağına uzaklığın

sakınırım yazmaya adını kanayan satırlarda

sen görmezsin......