Emanetinde Ödünç Rüya

Parşömene saklı kalan dar

Hançerin canı yüzdü

Çizgisine genişleyen alın ize muktedir

-masamda yok bir damla kan-

Bitince

Aşk

Aşk diyor insan

Unut gitsin

- adım hiç -

Parmaklarımda çekişgen hezimet

Bıraktığın kızıl kül çiçekleri

Kınından sıyrılmış minimal kıyının susuzluğu

Duygusunu yitirmiş uyk/usunda

- soğuk - buzul - ayaz -

Nefeste ölüm

Tuza dokunan

-ellerinde benin-

Dağıl!

İki göğüs kafesimin içine

Akan kan asil

Makbulü sedefli ışıltı

Nurundan ateşi kor kılan

Mahlasını almış Filiz

Engin tomurcuk

Dokun/duğum

Deniz'de senin

Gözlerimde yıkansın ay

Kirpiklere saplanır omurgası yırtık balık

-Hangi öd korkuyla kucaklaşmış ki-

Tenim ölümlüdür

-Ruhum senin-

Teyellerinden hicranı söküp

Hafızama yuvalanan arya

Tanrı sesini duydu uzaklardan

Çaldığın lir değil -kalp-

Ufkunda çağlayan rotatif susku

Yapışık bir baskı

Ne kadar da çok dokunmak istiyorum

Sana ıslak

Beklet!

Uzatsın yosundan saçlarını

Havanda

Uçurum

Döven

Ölüm kadar durgun

İçi sırra aksa gölden çok derya

Ömür seyrelti

Yükseklerde kuru rüzgâr damıtmış

Bulutlarda gölge

Tüter

Duman

Tırnaklarımda uzun

Sızlar zaman

Dudak payı bıraktığım hayat

İçimdeki

Dip

Diri bekliyor

Hala

Nerede kırılırsa kalbin

Harflerini de öldür

Gevenden çıkardığım kitre

Ağışa kapandı dil

Alkan yanarsa bil ki kandil

Gecenin hükmü serin

Üşürken bedenim

Gökleri aşındıran sıra kadem

Sarkan ateşin yanaklarında dağlanır zülfün

Eriyen gümüşte ilk yıldız parlar

Bir yüzü sen

Bir yüzü ben