Emek Bekçisi

Bir emek bekçisiyim ben

Hiç sabahı beklemedim

Ve doğan güneşle birlikte doğmadı geçmişim

Alnımda terleyen hayatım

Bir kış günün de baharı yaşamadı

Umut ekmedim bahçemde zamansız açan çiçeğe

Dünümü yaşayamadın ki

Geleceğime dair bir beklentim olsun

Odamın sessizliğini bozan

Bir çocuk türküsü çalınmadı

Ellerim nasır tutmuş

Yükü sırtında bir Anadolu anası gibi

Bir güzeli şuursuzca sevemedi

yangın yeri olan yüreğim

Ve hiçbir zaman hediye edilen kol saatim olmadı

Akşamların kuru soğuklarında alınmış bir kazağım

Bayram sabahlarında bir el öpemeden

Ve harçlık alamadan geçti çocukluğum

Akşamları yıldız düşerken

Dilek tutulmadan eriyip giden gençliğim

Sırtıma yüklenmiş çileleri

Hamallığını yaparak geçti ömrümün taze yılları

Alnımda varoş sokakların emektarı ve

Düş denizlerinde bir balık olamadan geçen bir seher gecesi

Bana bu hayatta düşen rol yalnızlığı oynamakmış

Oynarken rolümü mutluluğu simgeleyen gamzeler

Oluşmadı hiç buğday tenli yanaklarımda

Ve gözlerimde bir yaşam belirtisi gözükmedi

Kavgam olmadı hiç

Dünden kalmış bayat ekmeğe

Ve hiç sitem etmedim uçan güvercine

Kanadım yok diye

Üzmedim beni sevmeye çalışırken sevenleri

Düşman bilmedim rüyama giren peri kızını

Yolcu otobüslerinin son duraklarında indim hep

Peynir gibi ekmek gibi satıldı beyaz saflığım

Satılırken saflığım hiç düşünmediler