Emekli

Emekliye ayrılınca gönlüm

yerleştim bir sahil kasabasına

öyle kocaman değil evim.

kurduğum emekli köşkümde

ben,sadece kendimleyim

şimdi sahili adımlıyorum akşamüstlerinde

akşam kızıllığında düşüyor geçmiş aklıma

bir de denize baktığımda...

sancılı gecelerim oluyor yine

arada sırada

bir tutam tütün basıp yarama

yeni mısralar doğuruyorum sabaha

sabahları taze ekmek için ,yürüyorum fırına

akşam soframda , balık roka...

emekli bir gönül ne ister ki daha?

onca yıl yıpranmışlığın ardından

şimdi dinginlik var bohçamda

can acıtmayan bir kızıl,akşamımda

ve gel gitinde boğulmadığım bir mavilik,

her an yanımda...