Emeklim

Devirmiş yılları bükülmüş beli

Kaderle baş başa olgun emeklim

Evine yurduna dar gelir belli

İçten birilerine dargın emeklim

Bir cüzi maaşla kalmış başına

Ne katsın ki ekmeğine aşına

Yemediği gece gelir düşüne

Kendi ülkesinde sürgün emeklim

Taş üstüne taş koyamayan oğul var

Sökendiği babadan kalan duvar

Emeklinin teri kokur yapılar

Tepeden tırnağa yorgun emeklim

Besti daha ne söyleyim ne deyim

Harçlık verir oğlum kızım gelinim

Torunlar yanında mahcup kalırım

Içinden bahtına kırgın emeklim