Emeklinin Avazı

Aldığı gün emekli, maaşını

Kaşla göz arası bitiyor

Elektrik, su, kira derken

Elde avuçta hepsi de yitiyor

Bir kaç kuruş cebinde kalmıyor

Dünden iki üç kaşıklık bulgur aşını

Kuşların bile yemediği kırıntıları yiyor

Gözü aç karnı aç doyamıyor

Sevinse de emekli olduğuna

Mutlu gibi görünse de

Sofraya ne tavuk ne de et koyamıyor

Yakacak çalı çırpı yok

Odun alacak para yetmiyor

Ah diyor vah diyor eyvah ediyor

Geliyor çatıyor bayram

Düşünûyor kara kışını

Unutmuyor, unutamıyor

Kalacağı ayazı

Kimselerin ruhu duymuyor

Duyulmuyor emeklinin bu avazı