En Çok Kim Rahatsız Etti Seni

çocuklar şarkılarını ağlayarak söyler

büyük başlarını öne eğen anlamsızlıklar

bir tabana yer etmiş

bükülüp kısalan sonsuzluk içini açmadan

söylemeyecekler bu olanları anlaşılan

ağlama seslerini ilk duyduğumda bu yetişkinlik

doyuma ulaşmış bir karanfil gibi süslerken günlerimi

dolunaydan düşen ay söylesin

en çok kim rahatsız etti seni

kaldırımlara götürüldü

orada büyücüler

orada adı sanı bilinmeyen çare bulucular seslendi en çok

yolun ucuna vardıkça kaçan umut

değişmeyen aralıkta duruyordu

getiriyorduk kendimizi çok uzaklardan

her şey bitti

sadece haykırıyorum

ilerliyorum duyanların mesafesine

nafile bu kör düğümü çözecek bir yarına

ne çok şeyler üfledim

dualar ve onların ötesi

yakınına varan şifa merasimi

gölgeler düştü avuçlarıma

son ses yalvarmaya devam etti

bulduk

bir rastlantı deyin isterseniz

isterseniz tam ortası güne yakışan

hayal çiçeklerinin havaya savruluşu

bizi sadece sonsuz rüzgarlar sevdi.