En Çok Seni Cenap
masmavi gökyüzünü
bulut bulut köpürtüp
çatı edinen
uzun dar
loş koridorlu
balkonsuz
çiçekleri yırtık pırtık masa örtüsüyle
elleri göğsünde birleşmiş hüznüyle
kağıt evler bulandırır Cenap'ın düşlerini
bana mısın demeden
yaşamanın
tek ayağı kırık iskemlelerden kurulduğunu düşünür
Faili Meçhul Şairler Sokağı'nda
martılar, simit, çay
bitmeyen yokuşlar
şarkılar
çay, tahin pekmez
tanıdık yalnızlıklar eşliğinde
şiir öper
Şükran'la aralarındaki yerçekimi
Cenap'ın hızla asfalta çakılıp
Şükran'ın yıldızlara yükselmesine nasıl imkan tanır
bilinmez
aralarındaki hava boşluğunun
birbirlerine estirdikleri
karayele
poyraza
imbata rağmen
nasıl dolmadığının bilinmediği gibi
oysa sorunları basittir
Cenap kiremit kırmızısına tutkun
Şükran uçurtma kırmızısına
ve Cenap ayrılığı sek sever
sulandırmaz
Şükran ayrılığı aklına bile getirmez
Cenap durmadan şiir öper
zamanını bekleyerek
çünkü bilir
şairleri de vururlar
en çok da seni be Cenap