En Kadim Yalnızlıktır
- yusuf'un sabrıdır kuyuya attığım taş
çıksın diye beklerim yosun tutar -
beni beklediysen
o malum
balık kokulu meyhanede
kırdıysan
miadı dolmuş taş plakları
aheste iç son dubleyi, vurup geçmişin böğrüne.
kelamı bitiren akşamdayım
ne kaldıysa yağmur altındadır, ıslak
gayrısı kırık hecelerdir sayfaları kirleten ve biten
kalemi kırdım, uçkurunu çözmeden baharın
mart'ın ilk on beşiyim
avuçlarımda kristal ayazlar
ey
figanım duy ezana karışan çığlıkları
yıldızlar göç etmeden zeytin bahçelerinden
ve
hükmünü kesmeden
karanlık
son bir ışık içir
bakır bakraçlarda kırlangıçlara
varsın tüylerini döksün imansız poyraz
çınar ağaçlarının
en kadim yalnızlıktır mayıs asılırken hıdrellezlere
ve ateşten atlarken kıvılcımlar
taştan evlerde
bekleyip
o yosun boyalı meyhanede
susan tüm şarkılar
ve kırıldıysa plaklar
sen vur tamburun böğrüne
sen söyle yine...