En Kısa Şiir

Kırgın bir sonbahar günüymüş o gün

Elli beş yıl önce seherde bu gün

Tire'de ben dünyaya güldüm

İzmir' in yemyeşi ilçesi Tire

Yedi tepe, erenler birinde Buğday Dede

Geçti benim çocukluğum Dere Kahve'de

Rüzgarla yarışırdım, koşardım dağ, taş, tepe

Ah... benim çocukluğum söyle gittin nereye

Gençliğimi geçirdim, İzmir'de seve seve

Bazen çiçekler açsa bu kısacık ömürde

Sitemim olmazdı hiç, şu geçmiş senelere

Ömür dediğimiz nedir uğrunda yanmak güle

Büyüdükçe öğrendik insanlık dolu hile

Ana, baba ne kardeş kalmadı biri bile

Yıllardır doldururum gurbette yaman çile.

Siyahlarım değişti, saçlarım döndü küle

Sevgiyi şu yüreğim aradı iki kere

Arka tekerlek gidip, dayandı ön tekere

Mutluluk yanıma uğramadın sen niye.

Hayat ; sensin bilirim şiirin en kısası

Aşk ise , insanlığın hiç bitmeyen tasası

Ölüm ; sen şu doğanın değişmeyen yasası

Her şeye rağmen yaşam, fanilerin çabası

Azrail sen geri dur daha yolun yarısı...