En Sevdiğim Masaldan Çıkan Kahramanım

çocukken annem keserdi

önelerini

korkulası ne varsa içimden söker alırdı

ıslak ayaklarımın üzernde ıslık çalardım

geceleri

sokak lambaları altında gezinen küçük yaratıklara

savaş açar durudum

elimde asası

dur durak dinlemeden

yorulmadan sevgilere uzanırdım

bir katilin öldürme iç güdüsüyle

mahküm olurdum geceleri gündüze

elimden düşmeyen asam

annem kokardım

uyuklarken adını sayıklardım

en sevdiğim masaldan çıkan kahramanımın...