Ender'e Mektup

I

bahar kapıyı çaldı

sabahları kuş sesleri daha çok

geceleri derinleşen muhabbetlerimizi andırıyor artık

bir tren daha kalkıyor en sarhoş haliyle

İzmit'in güzel zamanları , istasyon zamanları yani...

sahillerde dibinde kaybolma zamanları şişelerin

geç kalma zamanları son banliyö trenine

vagonlar kadar sallanma zamanları düşüncelerde

Mavi trenin hiç bitmeyen İzmir'i gibi

bugün,

biraz daha geçmişe gömüyorum kendimi...

II

Çark caddesi daha yalnız şimdi

Kalabalığa ayak uydurmaya çalışan

ve sonra , beceremeyip ilk sokaktan

kaçışlarımızı andırıyor hala

ardında bıraktığın gölgelerin

yarıda kesilmiş yürüyüş kollarını tamamlamakta

çark etmekte hiç bitmeme uzunluğunda.

selamlaşmaların eski mecali kalmadı,

bütün gülümsemelerin altında

ikinci el merhabalar satılığa çıkarılmış

şöyleki;

bir portakal dilimi ne kadar tamamlıyorsa

ait olduğu vodka bardağını

insanlar, kendine gelememenin sarhoşluğunda

birbirlerini tamamlıyor.

ve ben

İstanbul gibi düşünüyorum böyle zamanlar

kaçıp gitmeli diyorum

saatlerin önemini yitirdiği

bir dakika sonrasının bile düşünülmediği

zamanlara sığınıyorum.

bahar kapıyı çaldı Ender,

ama güneş eskisi kadar sıcak değil

hiç bir şey eskisi kadar sıcak değil

dostane görünen bütün yüzlerin

elleri kirlendi ,

buz tuttu kökünden insan yürekleri

III

Edip biraz daha yalnızlaştı,

iki kişilik yalnızlığında

bir tragedya daha yazdı

bir daha aşık oldu

bir daha doğdu

bir daha öldü Edip

Çağrılmayan bütün Yakuplar adına...

odalar biraz daha yüz tuttu karanlığa

sevgililer ayrıldı , ayrılıklar kaldı

kimse mutlu değil bu zamanlar

bir kukla gibi iplerimize esiriz hala

o kadar rutin ki her şey

köşesini dönmeden daha sokağın

bir kedinin beni çizmesi bütün kıvrımlarıyla

ve yeniden doğurması beni

hala aynı

değişen tek şey zaman , zamanla

savaşan birer asker olduk sonunda.

Mavi durak bıraktığın gibi

bir ara rengini siyaha boyadım

oluşan bütün insan kuyruklarını kestim,

dolmuşlara insan yerine , ahlak yükledim

susadım,

aklım tamamlamışken bu çerçevede kendini

bitmesini istemediğim rüyadan uyandım.

Mavi durak hala mavi.

Sakarya,

Farsça'dan kalma

bir mesnevi gibi hala

bütün beyitlerinde yalnızlık

ve kasvet bulunmakta...

23/04/2013

Ender Özdemir'e