Endülüs Yıkıldı

seninle yolum aydınlandı

seninle ektim bu çiçekleri

seninle aştım

bu derin denizleri

ve şimdi ruhum medeni

açlığımda ekmeği tanıdım

yokluğunda küfretmemeyi

ve öğrendim sonunu sabahın

ve elbet geceyi

büyür çocuklar

büyümemeli desemde büyümeli

ve elleri,ufacık elleri

sığmaz olana dek ceplerine

yaprak yaprak düşene kadar

güller gibi

önce su istemiştim bir damlacık

sonra oluk oluk aktın içime

ve kandım biliyorsun

bu nem, bu sebeb

çok haklısın,çürümemi ben bile izleyemem

haklısısın, gitme diyemem

buraya kadar

artık yeşiller giyemem

git

hadi söyleyeyim, en güzeliydin

en güzel yaşadım yılları

işledin yüreğimde taşları

ve zamanı usta gibi

hadi şimdi yık

hadi yıksınlar

mükemmeli sevmez tanrı sonsuza dek

hadi yıkıl

endülüsüde baki kılmadı tanrı