Engelli Yüreğim

Gözlerimdeki yalnızlıkta büyüttüm seni

Sessiz çığlıklarla yol aldım

Güneşin doğuşunda aradım sevdamı

Engelli yüreğim kavuşmak bilmedi doğruyla

Lanetlenmiş bir şehrin omuzlarımda bıraktığı yük

Ve bu yükün ezikliğiyle çarpıyor gövdem sevgi sözcüklerine

Tarifi yok işte yamalı sevdaların dikişleri sökülüyor bir,bir

Sarı renkli bir sonbahar gününü anımsatıyor çehrem

Mavi düşlerimden aforoz edildim

Kendimi yargılıyorum sabahın beşinde

Suskunluğum yenildiğim anlamındamı?

Aynı çizgiden kaçıncı düşüşüm bilmiyorum

Tutunamıyorum uzanan her ele,sonra kavgam büyüyor içimde

Çekiyorum tetiği vuruyorum yüreğimi gözünden

Yakıyorum içimde fosilleşmiş bütün mazeretleri

Çıkıyorum sonra ben benden,terk ediyorum beni...