Enkaz-ı Firak

Önce sen

sonra ben düştük

mutlu gözlerinden yaşamın

Bileklerimizi keserken

aşktan ayrılığa ferman

güneş ışıklarını söndürdü

yürüdüğümüz kaldırımlar karanlık

Ardımızda koca bir kentin enkazı

ve gözleri ama bir biz !

Ah içimiz dışımız köz

ah küllerimizi savuruyor

rüzgârın ıslığı görmüyor musun ?