Entropi

Gece, firarileri düş yorgunu yakalar

Rozerin içiyoruz ,tasalarımız müfrit

Sabahlara çıkıyoruz

sırtımızda markasız parkalar

Köşe başları insan bedenli ifrit

Çölde üşümek de yazgıdır oysa

Kutuplarda kavrulmak da

Tüm penguenler müzmin değildir lakin

Kaktüsleri çiğner çöl haydutları

Hiç suya kanmayan çiçekler gibi

Kırbalara yüklenir meçhul misyonlar

Anneler sabilerini emzirmez olur

Toprağa dökerler safi sütleri

Mahpusta ağlamak adet değildir zira

Madalyonun görünmeyen yüzünde öfke

Kursaklardan geçen damla suya sinen kin

Okyanusa direnç eylemsizliğidir suskunluğumuz

Entropisi yüksek devinimlerle

Maviyi denizden ayırmalıyız

Denizi maviden ayırmalıyız

Bu sevdayı kayırmalıyız...