Erciş Kalesi

Kireç olur senden, deyip daldılar

Bedenden kalbini söküp aldılar.

Ağladın, sızladın, onlar güldüler

Boynunu büktüler Erciş kalesi.

Bir bedenin kaldı, kırık kolların

Emrah'tan ayrıldın, sustu dillerin

Bir zaman seninle gülen güllerin

Terk edip gittiler Erciş kalesi.

Tarihi değerin bilen olmadı,

Çektiğin çileyi gören olmadı.

Karşılık vermeye gücün kalmadı

Dik durmak istersin Erciş kalesi.

Gelenin yok şimdi soran olmuyor,

Yeni nesle sorsam bilen olmuyor.

Bakarım resmine, yüzün gülmüyor

Boynunu büktüler Erciş kalesi.

Kucağını açtı Van Gölü Sana

Bir ümit, tutunup sarıldın ona

Ders veriyor gibi bencil insana

Sulara gömüldün Erciş kalesi

Niceler gelip yurdundan geçti

Bir dönem oturup aşından içti

Rağbetin vardı bedenin dinçti

Düştüğün hale bak Erciş kalesi