Erelmiş Ruh
Gitmeye yakın şimdinin hemen öncesi
Onca anı biriktirmişken
Üstümde buruşmuş bi deri
Ruhumda beden denen hapishaneden firar etme düşüncesi
Senin gitmenin hemen ardından
Sokaklar
O dar sokaklar öyle bol geliyor ki yokken
Sanki koskoca şehri dolduran sen
Şehir çekildi sinine ardından
Güneş döndü yönünü sarardı ortalık
Ayrılık sarısı
Gül kurusu gül kokusu ak beniz
Dayanamıyorum sensizliğe
Oturmuşum bi köşeye
Senin gitmenin hemen ardından
Beden ruhumu sıkıyor mengeneye sıkışmış demir gibi
Feryat içinde hasretim
Tarlalarda pamuk ırgatı gibi gurbet yangısı yüreğimde
Ellerim tütün zifiri acı çalınmış yüzüme el sürdükçe terime
Emek emek nakış nakış
Kanter içinde bi özlem bu
Tiftik tiftik örülü kaderime ayrılık
Ben Anadoluyum
Özümde haram olmaz
Dilimde yalan
Boylu boyunca dalmışım sevdana
Aşk boyamış beni karaya
Meczup diyor görenler
Ben divane
Ruh bi yol buldu çıktı buhurdan
Gezen beden sadece ardından
Senin olman önemli mi sence
Ereldi ruhum
Seni sensiz yaşıyorum karadenizin bu kıyısında
Ister burada ol farketmez
Ben bi sen büyütüyorum düşlerimde
Kimsenin kirletemeyeceği bi renk
Adı konulmamış
Hiç dokunulmamış
Cennetin rengi
Takvaya erenlere selam olsun
Aşkhamdülĺillah...